04 Wujostwo Meyendorff Дядя Мейендорф

Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

003 Część trzecia. Nie zabijaj


Wujostwo mieszkali tej zimy i wiosny, jak i uprzednio, u siebie,
w Oziernym Pierieułku, a wuj Aleksander z ramienia Czerwonego Krzyża
zajmował się repatriacją wielotysięcznych rzesz jeńcуw i więźniуw
niemieckich, deportowanych w głąb Rosji i na Syberię.
Jego żona Barbara, księżniczka Szerwaszydze, była Gruzinką. Jej ojciec,
udzielny władca jednego z księstw kaukaskiej Gruzji, Abchazji, został
pewnego dnia zaproszony przez cara Aleksandra II na wielkie polowanie.
Książę siadł więc na statek ze sforą psуw i odpowiednią ilością służby… ale
nigdy więcej do swojej Abchazji nie wrуcił. Po tym polowaniu car
przeznaczył mu dobrze strzeżoną rezydencję gdzieś pod Tułą, Abchazję zaś włączył do cesarstwa. Dzieci książęce, dwie cуrki i dwуch synуw, oddano na
wychowanie rodzinom spokrewnionym z carskim domem.
Ciocia była do końca życia bardzo piękna, wtedy już siwowłosa,
o wydatnych rysach, jasnej cerze i łagodnym wejrzeniu ciemnych
gruzińskich oczu. W młodości przeszła dramatyczne koleje losu,
zakochawszy się w człowieku posądzonym czy też winnym zbrodni
i skazanym na trzy lata więzienia, a następnie na katorgę. Zerwawszy z całą
rodziną, wyszła za niego za mąż i towarzyszyła skazańcowi na Syberię.
Dopiero po latach, rozwiуdłszy się z pierwszym mężem, poślubiła naszego
owdowiałego wuja. Była o dziesięć lat starsza od niego, ale otoczona do
śmierci najczulszą jego miłością i opieką. Dla nas miała Ciocia
macierzyńskie serce, lękała się o nas, zwłaszcza niepokoił ją nieugięty
maksymalizm Karli i jej bezkrytyczne poddanie się wpływom Antka. Coś
może z postawy naszej siostry wobec życia przypominało jej własną,
zuchwałą młodość. Odwiedzaliśmy Wujostwo parokrotnie i Jуzio odważył
się ktуregoś dnia zwrуcić uwagę Cioci na to, że i ona w młodości
przechodziła dramaty, z ktуrych jednak wyszła bez szwanku. I wtedy,
powiada mуj brat, zdarzyło się nigdy przezeń pуźniej nie doznane zjawisko:
z oczu Cioci, dosłownie, trysnęły łzy, zakryła twarz rękoma i powiedziała:
„Nie mуw o tym, są cierpienia, ktуre wysuszają duszę (il y a des souffrances
qui dessиchent l’вme)”.
Przed końcem 1918 roku Wujostwo opuścili Piotrogrуd i osiedlili się
w Londynie, gdzie Wuj przez dziesięć lat wykładał na Uniwersytecie
Oksfordzkim ekonomię rolną Europy Wschodniej. Wuj umarł w wieku około
dziewięćdziesięciu lat w rosyjskim schronisku dla starcуw w Londynie,
niewidomy, ale zawsze niezależny. Do końca zachował umysł żywy
i chłonny, kostyczny zmysł humoru, zainteresowanie młodzieżą, życzliwość
dla otoczenia. Do śmierci był naszym mądrym doradcą i przyjacielem. Oboje Meyendorffowie pochowani są na nadmorskim cmentarzu
w Plymouth, gdzie ze względu na łagodniejszy klimat spędzili ostatnie lata
życia Cioci i gdzie Wuj dołączył do niej po śmierci.

Дяди жили дома этой зимой и весной, как и раньше,
в Озерном Переулеке, и дядя Александр в руке Красного Креста.
он участвовал в репатриации тысяч заключенных и толп заключенных.
Немец, депортирован в Россию и Сибирь.
Его жена Барбара, княгиня Шевашид, была грузинкой. Ее отец,
Повелителем одного из кавказских княжеств Грузии, Абхазии, был
однажды приглашенный царем Александром II на большую охоту.
Итак, принц сидел на корабле со стаей собак и достаточным количеством слуг… но
он больше никогда не возвращался в свою Абхазию. После этой охоты царь
он назначил ему хорошо охраняемую резиденцию где-то под Тулой, и Абхазией.
он присоединился к империи. Дети герцога, две дочери и два сына, были переданы
семьям, связанным с царским домом.
Тетя была очень красива всю оставшуюся жизнь, тогда седые волосы,
с характерными чертами, светлым цветом лица и нежным видом темных.
Грузинские глаза. В молодости она прошла через драматический поворот судьбы,
влюбившись в обвиняемого или виновного в преступлении человека.
и приговорен к трем годам тюрьмы, а затем к калеке. Расставшись со всеми
с семьей, женился на нем и сопровождал осужденного в Сибирь.
Лишь много лет спустя, когда она развелась со своим первым мужем, она вышла замуж за нашего
овдовевшего дяди. Она была на десять лет старше его, но была окружена
смерти с его самой нежной любовью и заботой. Для нас, тетя
сердце матери, она боялась за нас, особенно беспокоилась за нас.
Максимализм Карлы и ее некритическое подчинение влиянию Антека. Кое-что
может быть, отношение нашей сестры к жизни напомнило ей о ее собственной,
смелая молодёжь. Мы несколько раз навещали дядю Джу Лейка и он осмелился…
чтобы однажды привлечь внимание твоей тетушки, что она тоже в молодости…
у неё были драмы, которые она выходила из невредимой. А потом,
говорит мой брат, никогда не было такого феномена, которого он не испытывал раньше:
из глаз тети, в буквальном смысле, слезы, она закрыла лицо руками и сказала:
«Я не говорю об этом, есть страдания, которые высушивают душу…
«Qui dessиchent l’inme».)
До конца 1918 года дяди покинули Пиотроград и осели.
в Лондоне, где дядя десять лет был лектором в университете.
Сельскохозяйственная экономика Восточной Европы в Оксфорде. Мой дядя умер примерно в возрасте
Девяносто лет в русском приюте для престарелых в Лондоне,
слепой, но всегда независимый. Он держал свой разум живым до конца
и впитывающее, костлявое чувство юмора, интерес к молодости, доброте…
для окружающей среды. До самой смерти он был нашим мудрым советником и другом.
Оба Мейендорфа похоронены на приморском кладбище.
в Плимуте, где они провели свои последние годы из-за более мягкого климата.
о жизни тети и о том, где дядя присоединился к ней после смерти.


Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

003 Część trzecia. Nie zabijaj