02 Pożegnanie Domu Прощание с домом

Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

004 Część czwarta Polska powstaje Часть четвертая Польское восстание


Staś i jego kolega Henio Rostropowicz, zdemobilizowani, zjechali do
Przyłuk, dokąd dojeżdżali inni koledzy pułkowi i Wańkowiczуwny, siostry
zamordowanego Morysia.
Dom nasz ogołocony z cenniejszych mebli i obrazуw „zabezpieczonych”
w Mińsku, był jeszcze dobrze zaopatrzony dzięki opiece wiernych
domownikуw, a majątek, z woli Ojca, mimo czasуw niepewnych
zagospodarowany.
Nastała pełnia lata. Lipy kwitły, nocami hukały przeciągle sowy. Po
roziskrzonym niebie leciały gwiazdy. Trzeba było pomyśleć jakieś życzenie,
nim zgaśnie świetlana smuga. Staś przy fortepianie śpiewał cygańskie
romanse, znaliśmy je z płyt ulubionych pieśniarek Paniny i Wialcewy, albo
żołnierskie piosenki – Rozkwitały pąki białych rуż, A jak poszedł Stach na
wojnę…, Ułani, ułani…
Henio, zakochany w Rуzi, pisał wiersze. Klęska Korpusu, towarzysze
polegli, niepewność losуw kraju i własnego losu splatała się tego
romantycznego lata, ostatniego lata w Przyłukach, z ich bujną i, jak każda,
ufną w przyszłość młodością. My oboje, niewłączeni w ich zżytą gromadkę, czuliśmy się gośćmi
w domu rodzinnym. Zdobyliśmy niezależność i zgodę Ojca, śpieszno nam
było do nowego życia.
Cała Polska, Litwa i Białoruś były w rękach niemieckich, Niemcy
posuwali się jeszcze w głąb Ukrainy, licząc na jej zbiory. Co miało się stać
z naszym krajem po przewidywanej i bliskiej ich porażce, wobec zaborczych
zamiarуw czerwonej Rosji, tego nikt nie mуgł przewidzieć.
Z okien wagonu mignął nam jeszcze szczyt domu w gęstwinie drzew
i nasz czerwony kościуł w Wołczkiewiczach, pod wezwaniem Serca
Jezusowego, z woli Matki naszej, u jego stуp pochowanej, wzniesiony już po
jej zgonie.
Przyłuki miały niebawem stać się domem wypoczynkowym imienia Rуży
Luksemburg dla państwowych urzędnikуw Mińska, stolicy sowieckiej
Białorusi, a kościуł wołczkiewicki niszczał przez długie lata, aż po
zapadnięcie się dachu; został zapewne rozebrany na budulec. Żegnaliśmy kraj
lat dziecinnych na zawsze.

 

Стас и его коллега Хенио Ростропович, демобилизованные, спустились вниз к
Люк, где другие коллеги по полку и Ванковичычин, сестры
убитой Морисии.
Наш дом был лишен более ценной мебели и картин «под охраной».
в Минске, он все еще хорошо обеспечен благодаря заботе верующих.
и поместье, по воле Отца, несмотря на неопределенные времена.
развитый.
Сейчас лето. Липы цветут, ночью совы постоянно трахаются. После .
…звезды летали в сверкающем небе. Надо было придумать желание,
до того, как световая дорожка погаснет. Старик за пианино пел цыганского…
романтика, мы знали это по записям любимых певцов Панины и Уайлчевы, или
Солдатские песни — Белые рисовые бутоны расцвели, а когда Стах продолжил…
война…, ха, ха…
Энио, влюбленный в Розу, писал стихи. Провал корпуса, товарищи
павших, неуверенность в судьбе страны и их собственной судьбе была переплетена с этим.
романтическое лето, прошлое лето в Аркадах, с их пышными и, как и все остальные,
доверяя в будущем своей молодости.
Мы вдвоем, не входящие в их кучу, чувствовали себя гостями.
в семейном доме. Мы получили независимость и согласие отца, мы торопимся.
была новая жизнь.
Вся Польша, Литва и Беларусь были в немецких руках, Германия.
Они все еще уходили вглубь Украины, надеясь собрать урожай. Что должно было произойти
с нашей страной после их ожидаемого и неминуемого поражения, перед лицом собственнического
в красной России, никто не мог этого предвидеть.
Из окон вагона, на вершине дома в зарослях деревьев до сих пор мелькает
и наша красная церковь в Волчекевичах, под зовом Сердца…
Иисус, по воле Матери нашей, в своем шпиле похоронен, воздвигнут после того, как
она умрет.
Арки должны были стать домом отдыха, названным в честь Розы.
Люксембург для государственных чиновников в Минске, советской столице
Беларуси, и Волчевская церковь была разрушена в течение многих лет, до тех пор, пока
крыша обрушилась; вероятно, она была разобрана на строительный блок. Мы попрощались со страной
детства навсегда.


Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

004 Część czwarta Polska powstaje Часть четвертая Польское восстание