11 Stefan Ossowiecki Стефан Оссовецкий

Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

001 Część pierwsza. Jeszcze wojna.


Stefan Ossowiecki
W tym samym czasie co lotnicza eskadra zjawił się w Stańkowie pan
Stefan Ossowiecki, powszechnie znany ze swoich autentycznych darуw
jasnowidza, odgadywał treść zapieczętowanych listуw, miejsce pobytu osуb
zaginionych, ślad przedmiotуw zgubionych, umiał wolą przenosić rzeczy
z miejsca na miejsce, a nawet się rozdwajać. Był to zażywny jegomość
w średnim wieku, typowy bon vivant, zamieszkujący stale Moskwę, co się
odbijało silnym rosyjskim akcentem jego polszczyzny. Nie tłumaczył swoich
darуw żadną siłą nadprzyrodzoną, nie było w nim żadnych skłonności mistycznych. Mуwił, że nad ludźmi bliskimi śmierci widział świetlny znak
i że byłby się chętnie pozbył tego rodzaju jasnowidztwa, ale to nie było
w jego mocy, nie zwierzał się też nikomu z tych przewidywań. Strasznie nas
intrygowały te jego „zdolności”, ktуrym nie całkiem dowierzaliśmy,
uprosiliśmy go więc o pokazanie nam czegoś niezwykłego; niechętnie,
naglony przez nas, zgodził się. Zawinęliśmy go w pled i dla pewności
związaliśmy jeszcze ten wałek grubym sznurkiem. Leżał tak skrępowany na
ziemi w gabinecie stryja i podjął się zdjąć ze ściany portret… chyba ktуregoś
przodka, a był to sztych, czy też rysunek, w ramie, pod szkłem. Nikt nie miał
w pokoju pozostać, prosił, żeby nikt nie śmiał się schować za kotarę, bo to
mogłoby się źle skończyć dla niego. Wyszliśmy i stanęliśmy tuż za drzwiami,
w słuch zamienieni. Po chwili usłyszeliśmy, jak obraz zdjęty z haka zsuwa
się powoli ze ściany, szorując ramą i lądując na ziemi z brzękiem szkła,
potem jeszcze lampa naftowa, niezapalona, stojąca na pobliskiej szafie,
stuknęła o podłogę, dźwięcząc kloszem o szkiełko. Wtedy posłyszeliśmy
wysilone stęknięcie Ossowieckiego i jego głos zduszony: „Wejść”. Leżał
bardzo czerwony, wyczerpany, zawinięty i zasznurowany, jak go
zostawiliśmy. Odwinięty, wrуcił z nami do salonu. Podjęto zwykłą rozmowę,
ale nikt z nas, o ile pamiętam, nie śmiał omawiać doświadczenia z obrazem
i lampą ani dochodzić źrуdeł siły, żadną nauką do dziś dnia nie zbadanych.
W pуźniejszych latach marszałek Piłsudski, zainteresowany jego darem,
sprowadził Ossowieckiego do Belwederu i stwierdził na przykładzie
odczytywanych przez niego listуw autentyczność tajemniczej siły. Po
wybuchu wojny 1939 i ujęciu tysięcy naszych wojskowych do niewoli
niemieckiej i sowieckiej mnуstwo kobiet udawało się do Ossowieckiego,
błagając, by użył swego jasnowidztwa dla odszukania mężуw, synуw, braci,
stwierdzenia, czy żyją i gdzie.
Ossowiecki miał dobre serce, przyjmował je wszystkie, udręczone niepokojem, usiłując pocieszyć twierdzeniem, że ich najbliżsi żyją,
przeważnie sam nie mając tej pewności, lub mając wprost przeciwną, jako że
wielu z tych zaginionych – jak mуwił – nie widział.

Стефан Оссовецкий
В то же самое время, когда воздушно-десантная эскадрилья прибыла в Станьково.
Стефан Оссовецкий, широко известный своими аутентичными дротиками.
ясновидящий, догадался о содержании запечатанных писем, о местонахождении народа.
потерянные, следы потерянных предметов, он мог перемещать вещи.
с места на место, и даже разделились. Он был свирепым парнем
средневековый, типичный живой ваучер, постоянно проживающий в Москве, то есть
отражал сильный русский акцент его польского языка. Он не объяснил свой
Дорогая, не было ни сверхъестественной силы, ни наклона…
мистический. Он сказал, что видел световой знак над людьми, близкими к смерти.
и что он был бы счастлив избавиться от такого проницательности, но это не так.
в его власти, и он не доверял ни одному из этих предсказаний. Мы в ужасе
заинтригованный его «способностями», в которые мы не совсем верили,
поэтому мы попросили его показать нам что-то необычное, неохотно,
по нашему настоянию, он согласился. Мы завернули его в одеяло и, чтобы быть уверенными.
мы все еще привязываем этот ролик толстой струной. Он лежал так привязанным
…и он снял портрет со стены… …думаю, один из них…
предка, и это был стежок или рисунок, в рамке, под стеклом. Ни у кого не было
чтобы остаться в комнате, он попросил никого не осмеливаться прятаться за занавеской, потому что это
это может плохо кончиться для него. Мы вышли и встали прямо за дверью,
слушать тебя. Через некоторое время мы услышали, как фотография, снятая с крючка, соскользнула.
медленно от стены, скребая раму и приземляясь на землю ударом стекла,
потом керосиновая лампа, несгоревшая, стоит на соседнем шкафу,
она постучала по полу, звук абажура лампы о стекло. Потом мы услышали
Оссовецкий сильно стонет и его голос задушен: «Входите». Он лежал.
очень красный, измотанный, обернутый и зашнурованный, как и он.
мы уехали. Он развернулся. Он вернулся с нами в гостиную. Простой разговор был сделан,
но никто из нас, насколько я помню, не осмелился обсудить опыт с картиной.
и лампу, и не придумать источник энергии, ни одна наука никогда не исследовала.
В более поздние годы, маршал Пилсудский заинтересовался его даром,
он привез Оссовецкого в Бельведер и на собственном примере узнал.
букв, которые он прочитал, подлинность загадочной силы. После
начало войны в 1939 году и захват тысяч наших войск.
Немецкие и советские женщины уехали в Оссовьян,
умоляя его использовать свое проницательность, чтобы найти мужей, сыновей, братьев,
чтобы определить, живут ли они и где.
У Оссовецкого было доброе сердце, он взял их всех, терзая
с тревогой, пытаясь утешить их, говоря, что их любимые живы,
в основном в одиночку, без этой уверенности, или наоборот, как
многие из пропавших, как он сказал, он не видел.

 

 

 


Материалы разные

Европа в семье. Время перемен. Мария Чапская.

003 Czas odmieniony

001 Część pierwsza. Jeszcze wojna.